Op 24 maart vond Catch 2018 plaats in Tivoli Vredenburg, een festival wat vooral bedoeld is om de liefhebber van de alternatieve live dance op haar wenken te bedienen. Catch is het kleine zusje van het Amsterdamse Pitch Festival. Echter is begin dit jaar bekend gemaakt dat Pitch in 2018 niet zal plaatsvinden door artistiek-inhoudelijke redenen. Daarom ging de organisator al haar energie in Catch steken. Is het gelukt de leegte door het gemis van Pitch op te vullen met deze editie van Catch?
Klik hier voor onze andere blogs.

Colin Benders: Kyteman goes electro

Het is ongeveer 22.00 wanneer ik met mijn vrienden de Ronda in Tivoli binnen stap. de zaal staal al redelijk vol en het publiek probeert zich nog een houding aan te nemen. Dat is niet erg, het is immers nog vroeg. Op dit moment is Titia, de openingsact, bezig met zijn set. Het valt me op dat de act het publiek nog niet echt boeit: je hoort de mensen praten en dit overstemd nog al eens de muziek. Hier komt echter verandering is als om half 11 Colin Benders, voorheen bekend als Kyteman, het podium betreedt.

Colin Benders

Coling Benders op Catch 2018 (foto door The Daily Indie)

Bewapend met diverse apparatuur die meer doen denken aan de instrumentenpanelen uit een ruimteschip, begint hij aan zijn set. Meteen begint het publiek meer te dansen. De spacende synths neemt het publiek mee in de wereld van Colin Benders en het publiek geniet zichtbaar. De wat hardere basskicks met een wat meer uptempo karakter maakt het dat Catch op gang begint te komen.

Hoogtepunt Catch: George Fitzgerald

Ik kon niet van de gehele set van Colin Benders genieten, want om 23.00 begon mijn must see van de avond: George Fitzgerald. De uit Engeland afkomstige producer is vooral bekend van zijn bekende hit ‘Full Circle’ en had net voor Catch zijn nieuwe album All That Must Be uitgebracht. Voor mij persoonlijk is dit kanshebber voor album van het jaar, dus dat geeft al wel aan hoe erg ik uitkeek naar dit optreden. In Tivoli kwam de producer opdraven met een drummer en een toetsenist om hem live te begeleiden. Ook was er live zang van een zangeres. Het was erg druk in de Pandora. Zo druk dat vrienden van mij het voor gezien hielden en terug gingen naar de Ronda. Wij konden gelukkig een plekje claimen op de verhoging helemaal rechts in de zaal.

George Fitzgerald in de Pandora zaal

George Fitzgerald in de Pandora zaal (foto door Getty Images)

De muziek was live goed en meeslepend. De set wat goed opgebouwd en toen nummers als ‘Siren Calls’ of ‘Burns’ werden ingezet, ging de zaal los. Echter was de set niet onafgebroken uitgevoerd. De artiesten stopten tussendoor om de nummers aan te kondigen. Niet erg, maar ik hoop dat dit anders zal zijn als ik deze act weer zie op Lowlands festival dit jaar.

Tivoli: Locatie met zijn gebreken

Na George Fitzgerald ben ik meer rond gaan slenteren door de locatie. Het was druk in Tivoli, erg druk. De zalen en de foyer waren bomvol, maar ook overal op de gangen tussen de verschillende area’s was het erg druk. Daarbij komt nog eens dat je, als je tussen de verschillende zalen wilt pendelen, verschillende roltrappen moet pakken en wel even onderweg bent. Hierdoor ben je elke weer wel even weg van het feestgedruis. Fijn als je even je rust wilt pakken, maar zonde als je juist in die lekkere vibe wilt blijven hangen. Catch zou beter tot zijn recht kunnen komen op een andere locatie, naar mijn mening.

Muziek perfect voor de elektronische alternatieveling

Catch is een festival voor de liefhebber van de alternatieve elektronische (live) muziek en ik vond dat het feest in die zin sterk opende. Echter viel Fatima Yamaha (a.k.a. Bas Bron, producer van De Jeugd van Tegenwoordig) tegen. Hij kreeg met zijn kenmerkende sound toch niet de zaal overtuigend op zijn handen. De namen die daarna volgden, Dekmantel Soundsystem en Bicep, brachten het tempo weer wat omhoog en daarmee leefde het feest ook wel weer op. Als je overweegt volgend jaar naar Catch te gaan, moet je geen druisende harde technosets verwachten. Zelf vond ik de wat meer spacende, rustige vibe een dankbare afwisseling van de meer reguliere elektronische festivals. Ik hoop dat dit eigenzinnige concept zich volgend jaar weer mag laten gelden, net als haar grote broer Pitch.

Wat vond jij van Catch? Laat het hieronder weten in de comments!